Jak wybrać rower w Media Expert do codziennej jazdy i dalszych tras?

#artykuł sponsorowany przez Media Expert#

Zakup roweru to decyzja, która wpływa na komfort codziennych dojazdów i jakość weekendowych wycieczek. Jeśli rozważasz ofertę dostępną na stronie Media Expert rowery, szybko zauważysz, że wybór obejmuje kilka wyraźnych kategorii. Każda odpowiada innemu stylowi jazdy i potrzebom użytkownika. Warto wiedzieć, czym się różnią i jak dobrać model do własnych tras. W pierwszej kolejności zastanów się, gdzie najczęściej jeździsz. Czy poruszasz się głównie po mieście, czy planujesz dłuższe wypady poza asfalt? Odpowiedź na to pytanie pomoże zawęzić wybór i uniknąć nietrafionego zakupu.

Rower miejski – wygoda w codziennym użytkowaniu

Jeśli Twoje trasy obejmują głównie ścieżki rowerowe, chodniki i spokojne ulice, postaw na rowery miejskie. To konstrukcje stworzone z myślą o wygodzie. Mają wyprostowaną pozycję za kierownicą, szerokie siodełko i często pełne wyposażenie: błotniki, bagażnik i oświetlenie. Taki rower sprawdza się w praktyce. Jedziesz do pracy, robisz zakupy, nie martwisz się o zabrudzenia odzieży czy brak miejsca na torbę. Przerzutki mają zwykle ograniczony zakres, bo nie są potrzebne na płaskim terenie. Liczy się prostota i bezawaryjność. Zadaj sobie pytanie: czy chcesz szybko pokonywać dystanse, czy raczej wygodnie przemieszczać się po mieście? Jeśli wybierasz drugą opcję, rower miejski spełni swoje zadanie bez zbędnych kompromisów.

Trekking – gdy liczy się uniwersalność

Kiedy planujesz dłuższe trasy, a nawierzchnia bywa zmienna, warto rozważyć rowery trekkingowe. To jedne z najbardziej uniwersalnych modeli dostępnych w ofercie. Łączą cechy roweru miejskiego i sportowego. Trekking ma więcej przełożeń, co pomaga na podjazdach. Wyposażenie często obejmuje bagażnik, dzięki czemu bez problemu zamontujesz sakwy. W praktyce oznacza to, że możesz spakować się na kilkudniową wycieczkę bez potrzeby korzystania z auta. Wyobraź sobie trasę: asfalt przechodzi w szutrową drogę, a potem w leśną ścieżkę. Trekking radzi sobie w takich warunkach bez stresu. To wybór dla osób, które chcą jednego roweru do wszystkiego, zamiast kilku wyspecjalizowanych modeli.

Gravel – swoboda jazdy bez ograniczeń

Coraz więcej osób zwraca uwagę na rowery gravele. To segment, który łączy szybkość roweru szosowego z możliwością jazdy poza asfaltem. Charakteryzuje się szerszymi oponami, stabilną geometrią i kierownicą typu baranek. Gravel daje dużą swobodę. Możesz jechać szybko po asfalcie, a potem skręcić w polną drogę bez obawy o utratę kontroli. W praktyce oznacza to większą elastyczność planowania tras. Nie musisz ograniczać się do jednej nawierzchni. Ten typ roweru wybierają osoby, które lubią eksplorować. Jeśli cenisz różnorodność i chcesz odkrywać nowe miejsca, gravel daje taką możliwość bez konieczności zmiany sprzętu.

Na co zwrócić uwagę przed zakupem

Przeglądając rowery w Media Expert, zwróć uwagę na kilka kluczowych elementów. Rozmiar ramy musi być dopasowany do Twojego wzrostu. Zbyt mała lub za duża rama wpływa na komfort i bezpieczeństwo jazdy. Napęd określa, jak łatwo pokonasz różne trasy. Więcej przełożeń oznacza większą elastyczność. Hamulce tarczowe zapewniają lepszą kontrolę w deszczu i na nierównej nawierzchni. Warto sprawdzić też wagę roweru, szczególnie jeśli planujesz wnosić go po schodach lub transportować. Zastanów się, jak często będziesz korzystać z roweru. Jeśli codziennie, postaw na model solidny i łatwy w serwisie. Jeśli okazjonalnie, możesz skupić się na wszechstronności.

Dopasuj rower do swojego stylu życia

Nie istnieje jeden idealny rower dla wszystkich. Wybór zależy od tego, jak chcesz z niego korzystać. Do miasta najlepiej sprawdzą się rowery miejskie. Na dłuższe trasy i wycieczki lepsze będą trekkingi. Jeśli lubisz mieszać nawierzchnie i eksplorować nowe drogi, gravel okaże się najbardziej elastyczny. Sprawdź ofertę, porównaj modele i wyobraź sobie swoje codzienne trasy. To prosty sposób, by wybrać sprzęt, który faktycznie będzie używany, a nie tylko stał w garażu.

Anioł DIY - praca plastyczna dziecka

Dzisiaj wykonywałam wraz z córeczką Aniołka na konkurs do przedszkola. Praca miała być przestrzenna, a do jej wykonania użyłyśmy tak naprawdę tego co miałyśmy pod ręką. Zrobienie takiego  Aniołka jest dosyć proste i zajmuje około godzinki. Myślę, że efekt końcowy jest całkiem fajny i taka ozdoba z powodzeniem może stanąć w pobliżu choinki w domu. 

Potrzebne materiały:

- styropianowy stożek (można też zrobić stożek z brystolu)

- styropianowa bombka

- ozdobny papier prezentowy

-wykałaczki 

- biała włóczka lub sznurek

- klej Wikol lub taśma dwustronna

- wstążka

- grubszy karton lub tektura do wykonania skrzydeł 

- piórka

- brokat/cekiny

1) Jeśli nie mamy styropianowego stożka to wykonujemy go z brystolu. Stożek owijamy papierem ozdobnym sklejając jego brzegi.

2) Odcinamy nożem wierzch stożka, w styropianową kulę wbijamy 2-3 wykałaczki jedna obok drugiej i łączymy ze stożkiem.

3) Na kawałku tekturki lub na zeszycie nawijamy wełnę/sznurek. Związujemy go kawałkiem sznurka na jednej krawędzi, a wzdłuż drugiej krawędzi przecinamy, tak powstają włosy Aniołka. Na spodnią część włosów nakładamy klej lub taśmę dwustronną i przytwierdzamy do styropianowej głowy. 

4) Mazakami rysujemy oczy i buzię, przy pomocy różu do policzków robimy delikatne rumieńce.

5) Robimy kokardkę i przywiązujemy ją pod głową Aniołka aby ukryć łączenie ze stożkiem.

6) Tekturę lub brystol składamy na pół, rysujemy kształt skrzydła i wycinamy.  Nakładamy paski taśmy dwustronnej lub klej i przyklejamy piórka z dwóch stron. Skrzydła mocujemy za pomocą taśmy lub kleju z tyłu Aniołka. 

7) Z kawałka wstążki robimy aureolę, sklejamy końce tworząc koło, przyklejamy wykałaczkę i wbijamy w styropianową głowę.

8) Wycinamy 2 kwadraty z ozdobnego papieru i zwijamy je w różki, przyklejamy bo bokach tworząc ręce.

9) Z brystolu wycinamy serduszko, smarujemy klejem i obficie posypujemy brokatem lub cekinami. Serduszko przyklejamy pomiędzy rękami Aniołka. 

10) Sukienkę Aniołka dodatkowo możemy ozdobić cekinami lub sztucznymi brylancikami.

Ciemna łazienka z drewnem

Ciemna łazienka marzyła mi się od dawna, jednak nie ukrywam, że trochę obawiałam się jak to wszystko wyjdzie w rzeczywistości. Pomieszczenie, które przeznaczyliśmy na główną łazienkę jest niewielkich rozmiarów ( ma 6 m2), a do tego nie ma w nim okna. Naczytałam się wielu porad i opinii, że do takich wnętrz należy wybierać tylko jasne, jednolite płytki aby optycznie je powiększyć. Jednak trend na ciemną łazienkę, który króluje od kilku dobrych lat, tak bardzo przypadł mi do gustu, że postanowiłam zaryzykować i wybrałam grafitowe płytki imitujące kamień. 

Aby ocieplić wnętrze i uniknąć efektu czarnej groty, zdecydowałam się wykonać zabudowę geberitu z drewna, a także przemycić drewniane dodatki. Okazało się to strzałem w 10, łazienka jest przytulna i stylowa. A ja po ponad dwóch latach użytkowania, nadal bardzo ją lubię. 

Ciemne kolory w małych łazienkach wcale nie muszą przytłaczać ani sprawiać wrażenia ciasnoty. Wręcz przeciwnie, dobrze przemyślana aranżacja łącząca czerń czy grafit oraz drewno, może dać całkiem spójną, elegancką i miłą dla oka przestrzeń.

O czym warto pamiętać urządzając ciemną łazienkę? 

Aby mała łazienka w ciemnych kolorach nie wyglądała ciasno i przytłaczająco warto połączyć ją z drewnianymi elementami. Najlepiej jeśli jedna ściana na przykład przy wannie czy prysznicu lub tak jak u nas  przy wc będzie pokryta drewnopodobnymi płytkami bądź drewnianymi panelami. W tym zestawieniu bardzo dobrze wyglądają też "drewniane" podłogi. 

Aby złagodzić surowość ciemnych ścian można wybrać drewniane dodatki jak uchwyty na reczniki/papier, półeczki czy koszyczki do przechowywania. Ja trochę niestandardowo zdecydowałam się na chodniczek łazienkowy wykonany z drewna teakowego, który jest nie tylko mega praktyczny, ale "ociepla" też ścianę z wanną.

Dobrym pomysłem jest też zakup mebli łazienkowych o dekorze drewna, które kolorystycznie będą się komponowały z "drewnianą" ścianą czy podłogą.  Ważny jest jednak umiar, trzeba więc pilnować aby nie przesadzić. Ponieważ u nas oprócz zabudowy wc mamy też drzwi w kolorze drewna, meble pod umywalkę dobrałam tak aby zlewały się ze ścianą. Duże "drewniane" powierzchnie są więc na dwóch ścianach, a pozostałe dwie są ciemne i dosyć jednolite. 

Jeśli chodzi o armaturę to dosyć oczywistym wyborem jest czarna. Warto jednak rozważyć też taką w kolorze miedzi lub złota. Ja zdecydowałam się na szczotkowane złoto i w sumie całkiem fajnie to wygląda. 

Bardzo ważnym elementem jeśli chodzi o ciemną łazienkę jest oświetlenie. Pomieszczenie powinno być bardzo dobrze doświetlone, dzięki czemu unikniemy efektu ciemnej nory. Najlepiej wybrać światło o neutralnej barwie i rozplanować kilka punktów świetlnych, które podkreślą poszczególne elementy wystroju. W swojej niewielkiej łazience mam mocną dwużarówkową lampę sufitową, w której można regulować kąt padania światła oraz trzyżarówkowy zwis przy lustrze, który doświetla twarz podczas robienia makijażu i daje klimatyczne światło, idealne podczas kąpieli w wannie.

Rozwiązania ułatwiające utrzymanie porządku w małej  łazience 

W swojej łazience zastosowałam kilka rozwiązań, które sprawiają, że pomieszczenie wydaje się większe, a utrzymanie czystości jest mega łatwe. 

Płytki o wzorze kamienia

Gładkie i jednolite ciemne płytki to przekleństwo. Widać na nich dosłownie wszystko, każdy paproszek, włosek czy pyłek.  Jeśli nie chcecie spędzić połowy życia na sprzątaniu łazienki, to unikajcie ich jak ognia. Świetnym wyborem są za to płytki ze strukturą kamienia i wszelkimi żyłkami czy plamkami. Ja zdecydowałam się na grafitowy gres do złudzenia imitujący łupany kamień. Nie widać na nim praktycznie żadnych zabrudzeń, nawet jeśli dzieciaki ubrudzą go pastą do zębów, to wydaje się że to taki wzór. :)

Ukryte półki nad geberitem

Miejsca do przechowywania nigdy za wiele, a szczególnie w łazience, gdzie musimy znaleźć miejsce na kosmetyki, ręczniki, chemię, papier toaletowy czy różne sprzęty jak golarki, suszarki, depilatory... Nie znoszę łazienek, w których wszystko to jest wyeksponowane. Wchodząc do takich pomieszczeń od razu czuję chaos, wydają się one zagracone i wyglądają na nieposprzątane. Do tego wyobrażam sobie jak czasochłonne musi być sprzątanie takiej łazienki.

Kiedy w jakiejś inspiracji zobaczyłam zabudowę nad wc z ukrytymi półkami od razu wiedziałam, że chcę coś takiego u siebie. Można tam schować naprawdę masę rzeczy. Dzięki takim półkom wszystko mamy po ręką, nic nie stoi na wierzchu i niepotrzebnie się nie kurzy. Moja zabudowa ma wymiary 170x140 cm i podzielona jest na 3 części. W jednej znajdują się kosmetyki, w drugiej zapas papieru toaletowego oraz inne przybory higieniczne, a w trzeciej kilka czystych ręczników bo chyba nie ma nic gorszego niż gdy wychodzimy spod prysznica i okazuje się, że nasz ręcznik jest wilgotny czy nieświeży, a zapas czystych znajduje się w innym pomieszczeniu. 

Ukryty kosz na pranie 

Umówmy się, kosz na pranie nie jest zbyt dekoracyjnym przedmiotem, który należałoby eksponować, szczególnie jeśli z łazienki korzystają także goście. Świetnym rozwiązaniem jest kosz ukryty w szafce, na przykład pod umywalką. Jest to naprawdę praktyczny pomysł, który doskonale sprawdzi się w małej łazience. Zamawiając meble u stolarza poprosiłam aby w szafce pod umywalką zrobił dwie głębokie szuflady z pełnym wysuwem oraz jedną część z półkami.  W szufladzie najbliżej wanny przechowujemy rzeczy do prania, w części z półkami trzymamy ubrania, które można założyć jeszcze raz (na pewno większość z Was ma z takimi rzeczami problem i zazwyczaj lądują one na jakimś krześle lub dnie szafy) dlatego taka półka jest naprawdę przydatna. W drugiej szufladzie trzymamy wszelkie sprzęty jak suszarki, prostownice, depilatory, maszynki do golenia itp.

Baterie szczotkowane

Szczotkowane baterie to moje odkrycie. W porównaniu do standardowych błyszczących czy matowych są o niebo łatwiejsze w utrzymaniu. Nie widać na nich odcisków palców czy zacieków z wody, a do tego szczotkowane powłoki są bardziej odporne na uszkodzenia. Chromowane baterie, które miałam w poprzednim mieszkaniu, musiałam przecierać praktycznie codzienne, szczotkowane które mam obecnie myję raz w tygodniu i po 2,5 roku są w idealnym stanie. Zero osadów z kamienia, pomimo że mamy dosyć twardą wodę. Brak jakichkolwiek uszkodzeń czy odprysków powłoki co na przykład na czarnych matowych bateriach jest dosyć częstym widokiem.

Blat z płytek 

Blat pod umywalkę wykonany z gresu dużoformatowego to bardzo estetyczne i praktyczne rozwiązanie. Łatwo go utrzymać w czystości, nie straszna mu woda, więc nie musimy cały czas biegać i wycierać go do sucha tak jak w przypadku blatu z drewna czy płyty meblowej. Do tego w przeciwieństwie do naturalnego kamienia jest odporny na wszelkie kwasy typu Domestos,  środki czyszczace oraz kosmetyki, których w łazience nie brakuje. Przerabiałam już blaty łazienkowe z drewna dębowego, z lakierowanej płyty meblowej i z naturalnego kamienia. Blat z gresu zdecydowanie wygrywa bo jest nie do zdarcia i gdybym miała w przyszłości wybierać, to po raz kolejny wybrałabym to samo rozwiązanie.

Najlepszy przepis na tort truskawka - Oreo krok po kroku

Samodzielne przygotowanie tortu wbrew pozorom nie jest bardzo trudnym czy skomplikowanym przedsięwzięciem. Wymaga za to dobrego, sprawdzonego przepisu oraz odrobiny czasu i chęci. W tym roku na urodziny córeczki przygotowałam tort o smaku Oreo i truskawki, gdzie motywem przewodnim dekoracji były motylki. Tort był naprawdę pyszny, lekki i nie za słodki. Dzisiaj podzielę się z Wami przepisem, wyjaśniając wszystko krok po kroku, tak aby każdy poradził sobie z jego wykonaniem.

Przygotowując tort pracę dzielimy na 3 etapy:

- 1 dnia pieczemy biszkopt i przygotowujemy dodatki typu żelka/frużelina/chrupka

- 2 dnia przygotowujemy masy i przekładamy tort

- 3 dnia tynkujemy oraz ozdabiamy tort

Torty są najsmaczniejsze po kilku dniach, dlatego pracę nad nimi zaczynamy najlepiej 3 dni przed podaniem. Przykładowo, jeśli tort będzie serwowany w sobotę, to biszkopt pieczemy w środę, ciasto przekładamy w czwartek, tynk i zdobienie wykonujemy w piątek.

Etap 1 - biszkopt do tortu

Najważniejsza zasada podczas przygotowania biszkoptu to ta dotyczącą temperatury składników. Otóż wszystkie składniki MUSZĄ MIEĆ TEMPERATURĘ POKOJOWĄ, dlatego jeśli przechowujecie jajka w lodówce, to wyjmijcie je kilka godzin wcześniej i zostawcie na blacie aby się ogrzały. 

Kolejna ważna zasada to przesiewanie mąki, pozwala to nie tylko wyłapać wszelkie nieczystości jakie mogą się w niej znajdować, ale także spulchnia ją i napowietrza, dzięki czemu biszkopt lepiej wyrasta. 

Aby upiec wysoki biszkopt warto zainwestować w rant do tortu, który jest niezastąpiony także w kolejnym etapie podczas składania ciasta. Rant jest regulowany i umożliwia wykonanie biszkoptu o średnicy od 16 do 30 cm. Koszt to ok 25-30 zł i myślę, że warto zdecydować się na taki wydatek.

Mój tort miał 24 cm średnicy, czyli tyle co w standardowej tortownicy. Jeśli pieczecie biszkopt w tortownicy, a nie w rancie, to podzielcie składniki i pieczcie go na 2 tury. Biszkopt z tej ilości składników ma ok 9 cm wysokości i nie zmieści się w tortownicy, gdyż jest ona za niska. Masę do biszkoptu w tortownicy przygotowujemy w 2 turach, czyli ubijamy 4 jajka i dodajemy połowę składników suchych, pieczemy. Następnie powtarzamy czynność przygotowując drugi biszkopt. Nie można przygotowywać  całej masy od razu, ponieważ drugi biszkopt nie urośnie. Nie pieczemy też dwóch biszkoptów jednocześnie, ponieważ temperatury na różnych poziomach nie są takie same i istnieje duże ryzyko, że jeden biszkopt się przypiecze, a drugi opadnie.

Składniki na biszkopt 24 cm (ok 20 porcji)

- 8 jajek rozmiar M

- 240 g drobnego cukru

- 200 g mąki pszennej typ 450

- 60 g mąki ziemniaczanej

- szczypta soli

Do biszkoptu nie dodajemy proszku do pieczenia, gdyż nie ma takiej potrzeby.

1) Białka oddzielamy od żółtek, ważne aby w białkach nie znalazła się nawet odrobina żółtka, jeśli chociaż troszkę nam wpadnie, to trzeba dokładnie wybrać żółtko. Do białka dodajemy szczyptę soli i ubijamy na wysokich obrotach do momentu aż zacznie się tworzyć piana. Ważne aby nie przebić białka bo podejdzie wodą i biszkopt nie urośnie tak wysoki jak powinien.

2) Gdy z białka zacznie tworzyć się piana dodajemy cukier w kilku partiach, najlepiej na 5-6 razy.  Każdą kolejną partię cukru dodajemy, gdy cukier z poprzedniej partii się rozpuści. Białko ubijamy do momentu całkowitego rozpuszczenia się cukru.

3) Zmniejszamy obroty miksera i dodajemy po jednym żółtku.

4) Odważamy mąkę pszenną oraz ziemniaczaną i przesiewamy ją do ubitych jajek z cukrem. Mąkę delikatnie rozprowadzamy w jajkach np przy użyciu wypiętej końcówki miksera lub silikonowej szpatułki. Robimy to delikatnie aby nie uszkodzić pęcherzyków powietrza w jajkach bo to dzięki nim biszkopt wyrasta wysoki. Do rozprowadzenia mąki nie używamy miksera.

5) Dno tortownicy wykładamy papierem do pieczenia, nie smarujemy jej żadnym tłuszczem. Jeśli używamy rantu to na blachę z piekarnika kładziemy papier do pieczenia i na tym ustawiamy rant. Masa biszkoptowa jest na tyle gęsta, że na pewno nie wycieknie z rantu. Masę wykładamy do rantu i wstawiamy do nagrzanego do 180 stopni piekarnika na 50-55 minut (grzałka góra-dół). Jeśli biszkopt pieczemy w tortownicy na 2 tury z połowy składników to pieczemy go przez ok 25-30 minut. 

6) Trzy minuty przed przewidywanym końcem pieczenia nakłuwamy biszkopt na środku patyczkiem do szaszłyka aby sprawdzić czy jest gotowy. Jeśli patyczek jest suchy oznacza to, że biszkopt jest gotowy. Jeśli patyczek jest mokry, to pieczemy biszkopt kolejne 5 minut.

7) Upieczony biszkopt wyjmujemy z piekarnika i odstawiamy do ostygnięcia.  Wystudzony biszkopt odkrawamy od formy długim nożem, szczelnie zawijamy w folię spożywczą i wstawiamy do lodówki. Biszkopt można kroić najwcześniej po 24 godzinach od upieczenia, jeśli zrobimy to wcześniej to będzie się kruszył i trudniej wtedy otrzymać ładne, równe blaty.

Żelka truskawkowa do tortu

Do przełożenia tego tortu wykonałam żelkę truskawkową, jednak korzystając z przepisu poniżej możemy zrobić żelkę z dowolnych owoców. Truskawki zastępujemy malinami, borówkami, wiśniami czy innymi owocami.  Najlepiej sprawdzają się mrożone owoce i takie polecam używać. Żelka powinna być kilka centymetrów mniejsza niż biszkopt i nie może wystawać poza jego obrys, inaczej możemy mieć problem z ładnym otynkowaniem tortu. Jeśli nasz biszkopt ma 24 cm średnicy, to żelka powinna mieć ok 20 cm.

Składniki na żelkę 20 cm:

- 250 g owoców 

-10 g cukru

- 2 łyżeczki soku z cytryny

- 7 g żelatyny

- 2 łyżki zimnej wody

1) Żelatynę zalewamy wodą i zostawiamy do napęcznienia 

2) Owoce zasypujemy cukrem i gotujemy na małej mocy do czasu aż zmiękną i zacznie się z nich robić papka

3) Przestudzone owoce blendujemy na gładkie pure

4) Dodajemy sok z cytryny i doprowadzamy pure do wrzenia. Zdejmujemy garnuszek z palnika, dodajemy napęczniałą żelatynę i energicznie mieszamy. Uwaga: żelatyny nie gotujemy bo straci swoje właściwości i żelka nie stężeje.

5) Przestudzoną masę przelewamy do formy typu tortownica, rant, talerz wyłożonej folią spożywczą I wstawiamy do lodowki

Masa do tortu

Masy przygotowujemy drugiego dnia, tuż przed przełożeniem tortu. Wszystkie składniki MUSZĄ być bardzo dobrze schłodzone, dlatego zarówno śmietanka jak i mascarpone powinny spędzić w lodówce minimum dobę. Jeśli kupujecie je w ostatniej chwili, to wsadzie je na około 2 h do zamrażalnika. Misa i końcówka do ubijania muszą być bezwzględnie suche, nawet najmniejsza odrobina wody może sprawić, że masa się zwarzy lub po prostu nie ubije. Można je też schłodzić w lodówce, jest to szczególnie istotne jesli tort przygotowujemy w lecie podczas 30 stopniowych upałów. Z podanych składników otrzymamy masę do przełożenia jednej warstwy tortu.

Masa truskawkowa:

-250 g mascarpone

- 250 g śmietanki 30%

- 250 g mrożonych truskawek

- 40 g cukru pudru

- 2 łyżki soku z cytryny

- 2 łyżki żelatyny lub 2 opakowania śmietanfixu

- czerwony barwnik lub koncentrat z buraków 

1)  Truskawki wrzucamy do miski i odstawiamy do rozmrożenia. 

2) Jeżeli do stabilizacji masy używamy żelatyny to umieszamy ją w kubku i zalewamy 5 łyżkami soku z rozmrożonych truskawek, mieszamy I odstawiamy aby napęczniała.

3) Truskawki i sok z cytryny wrzucamy go garnuszka, dodajemy cukier i gotujemy do czasu odparowania nadmiaru soku, cały czas mieszamy aby się nie przypaliły. Blendujemy na gładką masę, a następnie dodajemy napęczniałą żelatynę I energicznie mieszamy do połączenia. Musu z żelatyny nie gotujemy, ponieważ straci ona swoje właściwości. Tak powstałą masę odstawiamy do wystygnięcia.

4) Jeśli do stabilizacji kremu używamy śmietanfixu to pomijamy etap przygotowania żelatyny, a truskawki gotujemy tylko z sokiem z cytryny, bez cukru, blendujemy i odstawiamy do wystygnięcia.

5) Mascarpone i śmietankę umieszczamy w misie i ubijamy na gęstą masę. Ubijamy do momentu aż masa zacznie gęstnieć i zostawać na łopatkach miksera, zbyt długo ubijany krem może się zwarzyć. Następnie dodajemy cukier puder wymieszany ze śmietanfixem i miksujemy na niższych obrotach do połączenia.

Masa Oreo:

- 250 g mascarpone

- 250 g śmietanki 30%

- 10 ciastek Oreo

- 20 g cukru pudru

1) Ciastka wraz z kremem częściowo kruszymy na przykład drewnianym wałkiem, a częściowo rozdrabniamy nożem na mniejsze kawałki 

2) W misce umieszczamy śmietankę, mascarpone i cukier puder. Ubijamy zaczynając od niższych obrotów, po chwili zwiększamy obroty i miksujemy do czasu otrzymania gęstego kremu.

3) Dodajemy pokruszone ciastka Oreo I delikatnie mieszamy szpatułą do połączenia składników.

4) Gotowy krem od razu wykładamy na biszkopt, nie przechowujemy go w misce w lodówce gdyż może się zwarzyć 

Poncz do tortu

Do nasączenia tortu możemy użyć naparu z herbaty, kawy lub roztworu z wody i soku z cytryny. Ważne aby do białego biszkoptu nie używać "barwiącego" ponczu bo tort będzie wyglądał nieapetycznie. Trzeba też uważać aby nie przesadzić z ilością nasączenia, ponieważ biszkopt może rozmięknąć i tort straci kształt. Do nasączenia tortu o wymiarach 24cm używamy niecałą szklankę ponczu, który rozprowadzamy równomiernie na każdym placku. 

Tort córeczki nasączyłam ponczem cytrynowym, który przygotowałam według przepisu:

- 3/4 szklanki przegotowanej i wystudzonej wody

- sok wyciśnięty z jednej małej cytryny

- 2 łyżki cukru

Tort składamy na dwa dni przed podaniem. Aby zachował kształt najlepiej jest go składać w rancie cukierniczym. Wtedy będziemy mieli pewność, że nic nam nie wypłynie bokiem, a wypiek będzie miał kształt idealnego walca. Na podkładce ustawiamy rant i zapinamy go na rozmiar zgodny z rozmiarem pieczonego wcześniej biszkopta. W środek wkładamy pierwszy placek, nasączamy go 1/3 ponczu, wykładamy połowę masy truskawkowej, wkładamy w środek żelkę truskawkową tak aby nie dotykała rantu I wykładamy resztę masy truskawkowej. Przykrywamy drugim biszkoptem, nasączamy go 1/3 ponczu i wykładamy na to masę Oreo. Nakładamy ostatni biszkopt, nasączamy resztką ponczu. Całość delikatnie dosciskamy, górę rantu owijamy folią spożywczą tak aby ciasto nie złapało zapachów z lodówki i przechowujemy tort w lodówce najlepiej przez całą noc.

Tynk do tortu

Tort tynkujemy dzień przed podaniem. Aby ładnie otynkować tort potrzebujemy obrotową paterę i płaską szpatułkę. Wiele osób jako obrotowej patery używa drewnianej obrotowej deski do przekąsek z Ikea, a zamiast szpatułki długiej szkolnej linijki :) trzeba tylko pamiętać aby ją dokładnie umyć i przelać wrzątkiem.

Przepis na tynk znalazłam u Sugarlady i jest on określony jako  "nadtynk". Rzeczywiście smak tego tynku jest nieziemski, nie jest to typowa masa maślana, która ma służyć tylko do ozdoby i którą zazwyczaj wszyscy zostawiają na talerzu. Nadtynk rewelacyjnie podkreśla smak tortu i zjada się go do ostatniego kawałeczka.

Nadtynk

- 200 g masła 

- 300 g białej czekolady

- 70 g śmietanki 30%

- 1/2 łyżeczki soli

Miękkie masło, które spędziło kilka godzin w temperaturze pokojowej ubijamy w misie miksera na puszystą białą masę.  W między czasie przygotowujemy ganasz, pokruszoną czekoladę zalewamy śmietanką i podgrzewamy w kąpieli wodnej cały czas mieszając do czasu rozpuszczenia się czekolady. Można też użyć mikrofali, ale trzeba być dosyć ostrożnym aby nie przypalić czekolady. Śmietankę z czekoladą wstawiamy do mikrofali na ok 20 sekund, wyjmujemy, mieszamy i powtarzamy czynność do momentu rozpuszczenia się czekolady. 

Ganasz odstawiamy do wystygnięcia, kiedy osiągnie temperaturę ok 30 stopni dodajemy go wraz z solą do ubitego masła i miksujemy do momentu powstania gładkiej, jednolitej masy. Tak powstały krem zostawiamy na  blacie w temperaturze pokojowej na 2 godziny aby nieco stężał. Następnie wyjmujemy tort z rantu, wykładamy część tynku, robimy pierwszą warstwę antyokruszkową i chowamy tort do lodówki na 30-60 minut. Wykładamy resztę kremu i wygładzamy do momentu osiągnięcia zadowalającego efektu wizualnego. Jeśli krem jest zbyt gęsty możemy go delikatnie ogrzać suszarką I ponownie zmiksować.

 

Ja robiąc tort dla córeczki zdecydowałam się na wykonanie fal z tynku. Szczerze mówiąc jest to o wiele łatwiejsze niż dokładne otynkowaniem tortu na gładko. Po wykonaniu pierwszej warstwy antyokruszkowej, odłożyłam niewielką ilość kremu do miseczki, dodałam różowy barwnik i tak powstały tynk nałożyłam na dolną część tortu. Biały krem nałożyłam na wierzch i pozostałą część boków tortu. Tynk wygładziłam szpatułą. Następnie przy użyciu szpatułki z zaokrąglonym czubkiem wykonałam falę. Szpatułkę przykładamy pod kątem do boku tortu i zaczynając od dołu kręcimy paterą robiąc falę. To samo powtarzamy na wierzchu tortu. Jeśli fala nam nie wyjdzie możemy wygładzić tort i zrobić zdobienie od nowa. Na koniec przyozdobiłam tort motylkami i cukrową posypką.